اولین بیانیه "پویش مادران مسلمان برای صلح"

  • جمعه, 18 مرداد 1392

بسم الله الرحمن الرحیم


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ


هنگامه بیداری و هوشیاری و تلاش برای رهایی از بند خودکامگان و اسطوره های زشتی فرارسیده و آزاد اندیشان و نیک ورزان روزگار در طلب و اراده ایجاد تغییر در جهانی هستند که مملو از خشم و کینه و انتقام شده است. به این امید که این تغییر، تغییر الهی را نیز در پی دارد، که «إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ (رعد/11) بى‏ترديد خداوند سرنوشت قومى را تغيير نمى‏دهد تا آنکه، آنها وضع خود را تغيير دهند.»
مسلمانان از هر گروه و مذهبی «قرآن کریم» و «پيامبر اكرم» محمد مصطفي(ص) را هويت و آبروي خود مي دانند؛ که این دو همان مدار تمدن و فرهنگ مشتركی هستند که مسلمانان را به هم پیوند داده است. اما چگونه است جامعه اي كه پيامبر آن «رحمه للعالمين» نام گرفته و کتاب آسمانی اش بر «وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ» صراحت دارد، در شرایط هولناکی قرار می گیرد که هر روزش را اخبار عملیات انتحاری در کوچه و خیابان و مراسم عروسی و عزا و ترورهای شبانه پر کرده است. زنان و دخترانشان را به تاراج می برند و برادرکشی را به نام دین و تصاحب بهشت رواج می دهند و این داغ از بمب هایی که بر سر زنان و کودکان افغانستان و پاکستان فرو می ریزد تا کشتارهای عراق، سوریه، مصر، بحرین و لبنان تا نسل کشی مسلمانان برمه تداوم می یابد و اینها تصاویر دهشتناکی هستند که تاریخ و آبروی مسلمانی ما را نشانه گرفته اند. این تصاویر ناشی از اختلافات و خشونت هاي قومی، مذهبی و فرقه اي مدت هاست که جامعه مسلمانان را می آزارد و این رویکرد خلاف منویات پیامبری است که بعثت خود را اکمال مکارم اخلاق معرفی کرد. گویی ایجاد شکاف و اختلاف و سوق آن به سوی جنگ و خشونت، توطئه ای از سوی بیگانگان است تا هم زمان با رشد و بسط دین حنیف خداوند در جهان، ناكارآمدي باورمندان به سیره نبوی (ص) را در تامين آرامش و امنيت و عدالت شهروندانش به سخره بگیرند و دین متنسکین و متحجرین را به عنوان الگو و روش غالب مسلمانان معرفی نمایند. به علاوه تنوع مذهب، ‌قوميت و فرهنگ که همواره از سرمايه های عظيم اجتماعي جوامع اسلامي بوده است را به عاملی برای نفرت، تفرقه و تحريك و نیز قتل نفس و نابودي حرث و نسل مسلمانان تبدیل کنند. در حالی که اگر با نگاهي متعادل و عادلانه به اين تفاوت ها پرداخته شود، به مثابه «اختلاف امتی رحمه» فرصت هايي براي تعالي و پيشرفت به همراه دارند.
از همین رو مسئولیت هر انسان آزاده ای است تا در مقابل آنچه می گذرد ساکت ننشینند و اذان بیدار باش برای محو نیستی ها و پلشتی هایی که هر روز دایره وسیع تری از جامعه انسانی ما را در بر می گیرد، سر دهند.
نظر به این واقعیات انکارناپذیر، ما جمعي از زنان و مادران مسلمان با پيشينه های مختلف مليتي، مذهبي و قومي که نگران از ادامه و گسترش مناقشات و خشونت های جاری در جغرافیای جهان اسلام هستیم، در ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و وسع خداوند «پویش مادران مسلمان برای صلح» را تشکیل داده ایم و در این راه از تمام شخصيت هاي حقيقي، حقوقي، تشكل هاي مدني و صلح طلبان جهان دعوت می کنیم تا برای خاموشی آتش کینه هایی که ریشه بشریت را نشانه رفته است بپاخیزند و در ایجاد جامعه ای بدون هر گونه خشونت و در مسیر صلح و صلاح انسانی از هر تلاش و کوششی دریغ ننمایند.
ما «مادران مسلمان» در این برهه سخت تاریخی بر آنیم تا به حکم «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ» و نیز تعهد انسانی و مادرانه خویش برای حرمت جان و تکریم کرامت انسان ها تلاش و صدای واحدی برای تمام مظلومینی باشیم که بی گناه جان و مال خود را در میدان منازعات می بازند.

پویش مادران مسلمان برای صلح
رمضان 1434

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

تازه های سایت