چهارشنبه, 25 تیر 1393


به گزارش پایگاه خبری پویش مادران مسلمان، چند هفته پیش که در اجلاس مجمع جهانی محیط زیست در نایروبی شرکت کردم، بی توجهی به موضوع صلح و امنیت در مباحث آن اجلاس را که در واقع پیش درآمد توسعه پایداربه حساب می آید، مورد نقد قرار دادم و در سخنانم خواهان دقت بیشتر به این مسئله در چارچوب برنامه محیط زیست ملل متحد شدم.
امروز که شرایط غزه اینگونه اسفبار و نگران کننده است و اقدام قاطع جامعه بین الملل را می طلبد، موضع گیری جانبدارانه سازمان ملل بیش از پیش این ضرورت را گوشزد می کند و ضعف و ناتوانی آن سازمان را در حفظ صلح و امنیت به چالش می کشد.
متاسفانه اخبار رسیده حاکی از تشدید حملات و کشتار مردم بی دفاع غزه است و فراموش نکنیم که غزه یکی از پرتراکم ترین نقاط جمعیتی دنیاست؛ با کودکان و زنان بی پناه فراوان.
چنین اقداماتی توهین به بشریت است و افکار عمومی جهان وقتی سازمان های بین المللی را عاجز از کنترل اوضاع می بیند خود به میدان می آید. چنانچه کشورهای مختلف این روزها شاهد تظاهراتی مرتبط با این موضوع هستند و با وجود شبکه های اجتماعی و مجازی امکان فریب افکار عمومی بسیار دشوار شده است. کما اینکه دروغ های یک شبکه تلویزیونی امریکایی در این مورد فوری با واکنش شهروندان امریکایی مواجه و ناچار شد به فاصله چند ساعت از مردم عذرخواهی کند.
بگذریم از اینکه بحران این روزهای فلسطین می تواند راهی برای آسیب به پیشرفت مذاکرات هسته ای ایران و غرب باشد و نیز واکنشی خشماگین از نزدیکی و ائتلاف حماس و فتح و دستیابی به انسجام در دولت فلسطین.
به هر حال هر انسان پای بند به شرافت، عزت و کرامت در مقابل چنین ظلم ها و جنایاتی نمی تواند بی تفاوت بماند. همانطور که انسانیت و شرافت مرز نمی شناسد متاسفانه ظلم و جنایت نیز مرز نمی شناسد و اگر آن را به عنوان یک انسان محکوم نکنیم باید بدانیم که روزی گریبان همه ما را می گیرد.
این موضوع البته ربطش به محیط زیست نیز همین است: در جایی که انسان دیده نشود و فرقی نمی کند که درمیان صد نفری که تاکنون در غزه کشته شده اند دهها زن و کودک نیز به خاک و خون کشیده شده اند، به طور قطع طبیعت و محیط زیست محلی از اعراب ندارد.
این هم عکسی از تابلویی اعتراضی به آنچه در فلسطین می گذرد در خیابان های نیویورک.

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
دوشنبه, 29 ارديبهشت 1393

به نام خدا

جامعه جهانی این روزها با رویداد نفرت انگیزی روبروست که طی آن دانش آموزان دختر نیجریه ای به جرم تحصیل، توسط گروهی افراطي موسوم به بوکوحرام از مدرسه ربوده شده اند. اين واقعه هولناك كه يادآور برخوردهاي عصر جاهليت با زنان و دختران است، انسان های آزاده را رنجانده و به واکنش واداشته است.
متاسفانه آنچه امروز به نام اسلام توسط گروههای چون بوکوحرام در نيجريه و برخي از ديگر كشورها رخ می دهد، نتیجه ای جز دامن زدن به خشونت و افراطي گري مذهبي ندارد. چنین اعمالی سیمای رحمانیت اسلام را مخدوش و این دین الهی را خشن، متوحش، بی فرهنگ و تجاوزکار جلوه می دهد. به نام کدام خدا دختران ربوده شده افریقایی را تهدید به بردگی و فروش می کنند و چرا مسلمانان عکس العمل درخوری را از خود نشان نمی دهند؟
مگر نه اینکه خداي ما، همان خدایی است که سوره «کوثر» را در شأن دختر پیامبر اسلام نازل کرد و در سوره «نساء» فرمود: ای اهل ایمان بر شما حلال نیست زنان را به اکراه و جبر به میراث گیرید.
چرا مسلمانان در چنین شرایطی در برابر ظلم های جاری بر جوامع خویش فرياد بر نمي آرند كه دین رحمان به زنان عزت بخشيد و فرمود: باي ذنب قتلت؟
«پویش مادران مسلمان برای صلح» که از مهم ترین اهدافش تلاش برای کاهش آسیب های وارده بر زنان و دختران است، ضمن  محکوم کردن این اقدام غیر انسانی و دینی از مسلمانان در سراسر دنیا می خواهد همه همت خود را برای اثبات چهره رحمانی اسلام و نفی خشونت و جهالت به کار گیرند.  
اردیبهشت 1393- می 2014

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
اولین بیانیه  "پویش مادران مسلمان برای صلح" Featured
جمعه, 18 مرداد 1392

بسم الله الرحمن الرحیم


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ


هنگامه بیداری و هوشیاری و تلاش برای رهایی از بند خودکامگان و اسطوره های زشتی فرارسیده و آزاد اندیشان و نیک ورزان روزگار در طلب و اراده ایجاد تغییر در جهانی هستند که مملو از خشم و کینه و انتقام شده است. به این امید که این تغییر، تغییر الهی را نیز در پی دارد، که «إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ (رعد/11) بى‏ترديد خداوند سرنوشت قومى را تغيير نمى‏دهد تا آنکه، آنها وضع خود را تغيير دهند.»
مسلمانان از هر گروه و مذهبی «قرآن کریم» و «پيامبر اكرم» محمد مصطفي(ص) را هويت و آبروي خود مي دانند؛ که این دو همان مدار تمدن و فرهنگ مشتركی هستند که مسلمانان را به هم پیوند داده است. اما چگونه است جامعه اي كه پيامبر آن «رحمه للعالمين» نام گرفته و کتاب آسمانی اش بر «وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ» صراحت دارد، در شرایط هولناکی قرار می گیرد که هر روزش را اخبار عملیات انتحاری در کوچه و خیابان و مراسم عروسی و عزا و ترورهای شبانه پر کرده است. زنان و دخترانشان را به تاراج می برند و برادرکشی را به نام دین و تصاحب بهشت رواج می دهند و این داغ از بمب هایی که بر سر زنان و کودکان افغانستان و پاکستان فرو می ریزد تا کشتارهای عراق، سوریه، مصر، بحرین و لبنان تا نسل کشی مسلمانان برمه تداوم می یابد و اینها تصاویر دهشتناکی هستند که تاریخ و آبروی مسلمانی ما را نشانه گرفته اند. این تصاویر ناشی از اختلافات و خشونت هاي قومی، مذهبی و فرقه اي مدت هاست که جامعه مسلمانان را می آزارد و این رویکرد خلاف منویات پیامبری است که بعثت خود را اکمال مکارم اخلاق معرفی کرد. گویی ایجاد شکاف و اختلاف و سوق آن به سوی جنگ و خشونت، توطئه ای از سوی بیگانگان است تا هم زمان با رشد و بسط دین حنیف خداوند در جهان، ناكارآمدي باورمندان به سیره نبوی (ص) را در تامين آرامش و امنيت و عدالت شهروندانش به سخره بگیرند و دین متنسکین و متحجرین را به عنوان الگو و روش غالب مسلمانان معرفی نمایند. به علاوه تنوع مذهب، ‌قوميت و فرهنگ که همواره از سرمايه های عظيم اجتماعي جوامع اسلامي بوده است را به عاملی برای نفرت، تفرقه و تحريك و نیز قتل نفس و نابودي حرث و نسل مسلمانان تبدیل کنند. در حالی که اگر با نگاهي متعادل و عادلانه به اين تفاوت ها پرداخته شود، به مثابه «اختلاف امتی رحمه» فرصت هايي براي تعالي و پيشرفت به همراه دارند.
از همین رو مسئولیت هر انسان آزاده ای است تا در مقابل آنچه می گذرد ساکت ننشینند و اذان بیدار باش برای محو نیستی ها و پلشتی هایی که هر روز دایره وسیع تری از جامعه انسانی ما را در بر می گیرد، سر دهند.
نظر به این واقعیات انکارناپذیر، ما جمعي از زنان و مادران مسلمان با پيشينه های مختلف مليتي، مذهبي و قومي که نگران از ادامه و گسترش مناقشات و خشونت های جاری در جغرافیای جهان اسلام هستیم، در ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و وسع خداوند «پویش مادران مسلمان برای صلح» را تشکیل داده ایم و در این راه از تمام شخصيت هاي حقيقي، حقوقي، تشكل هاي مدني و صلح طلبان جهان دعوت می کنیم تا برای خاموشی آتش کینه هایی که ریشه بشریت را نشانه رفته است بپاخیزند و در ایجاد جامعه ای بدون هر گونه خشونت و در مسیر صلح و صلاح انسانی از هر تلاش و کوششی دریغ ننمایند.
ما «مادران مسلمان» در این برهه سخت تاریخی بر آنیم تا به حکم «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ» و نیز تعهد انسانی و مادرانه خویش برای حرمت جان و تکریم کرامت انسان ها تلاش و صدای واحدی برای تمام مظلومینی باشیم که بی گناه جان و مال خود را در میدان منازعات می بازند.

پویش مادران مسلمان برای صلح
رمضان 1434

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

تازه های سایت