پی آمدهای ورود زنان به سطوح عالی سیاست

  • جمعه, 15 شهریور 1392

سید عبدالمجید زواری، کارشناس مسایل بین الملل

اندیشکده روابط بین المللی: مشارکت زنان در سطوح عالی سیاسی از مباحث جذابی است که چند سالی است طرفدارن زیادی پیدا کرده است. تحت تاثیر این اندیشه گروهی از فمینیست های پست مدرن با انتقاد از نظم حاکم بر جهان معتقدند خشونت، جنگ، فقر، تبعیض و نابرابری های موجود، ثمره سلطه تاریخی مردها بر سیاست جهان بوده است. بر اساس این نظریه با توجه به روحیه و شخصیت انعطاف پذیر زنان، مشارکت آن ها در راس هرم قدرت، می تواند به توسعه صلح و امنیت کمک نماید.

با چنین نگرشی این گروه از فمینیست ها بر این نظرند که با تسهیل شرایط برای مشارکت و نقش پذیری زنان، تا سال 2050 شاهد حضور بلامنازع آنان در نظام بین الملل خواهیم بود.

شواهد موجود در سطح جهان نیز با تایید این موضوع حاکی از آن است که روابط بین الملل به عنوان رشته ای که تا همین اواخر مردانه تصور می شد، نیز از نفوذ این اندیشه ها مصون نمانده است. در حقیقت با گسترش مشارکت زنان در سطوح عالی سیاست، بادها خبر از تغییر فصلی می دهند که به زودی نظام بین الملل را دگرگون خواهد کرد.

فمینیست ها مهمترین دغدغه خود را حفظ صلح و توسعه می دانند و بر این باورند که حس برتری جویی علت اصلی جنگ ها است. بر همین اساس پس از حادثه یازده سپتامبر موجی فراگیر برای افزایش حضور زنان در سطوح عالی سیاست تشکیل شد تا از بروز حوادث مشابه پیشگیری کند.

تحت چنین تفکری، در بازه زمانی کوتاهی شمار زیادی از زنان در کشورهای مختلف جهان به قدرت رسیدند که انتخاب "مرکل" در آلمان، "تیموشنکو" در اوکراین، "میشل باچلت" در شیلی، "مارگارت بکت"، "تزیپی لیونی" و "هیلاری کلینتون" به عنوان وزرای خارجه انگلستان، اسرائیل و آمریکا از نمونه های آن هستند.

بنابر آمار رسمی در حال حاضر رهبران سی کشور جهان زنان هستند؛ که بیست و چهار مورد آن از طریق انتخابات و در سمت رئیس جمهور و نخست وزیر انتخاب شده اند و در شش مورد هم به صورت غیر انتخاباتی و در جایگاه ملکه یا حاکم سرزمین ایفای نقش می کنند. همچنین تعداد زیادی نیز در مناصب مهم حکومتی همچون وزیر یا رئیس پارلمان حضور دارند.

به هر حال با توجه به ایده اصلی فمینیست ها برای حضور در سیاست، این سوال پیش می آید که آیا جنسیت رهبران می تواند در جهت گیری سیاست های کلان کشورها موثر باشد؟

آیا زنان پس از به قدرت رسیدن نیز همچنان ویژگی صلح دوستی خود را حفظ خواهند کرد یا ذات خشن سیاست، آن ها را نیز تحت تاثیر خود قرار خواهد داد؟

اگرچه برخی تجربه های تاریخی و حتی علمی از صلح طلبی بیشتر زنان نسبت به مردان خبر می دهد، اما در مقابل نمونه های بسیاری از جنگ ها و جنایات ناگوار دیده می شود که توسط زنان یا تحت تاثیر آن ها انجام شده است.

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

تازه های سایت